Betviews

Κείμενο του Γ. Παρασκευά στις 10 ΜΑΙΟΥ 2005

"Εκείνο που θέλω να πω, όμως, με τον μικρόκοσμο και τον μακρόκοσμο, είναι πως, ό,τι έχει κάνει η Φάρα σε Παναμά και Εκουαδόρ και σε κάθε υποανάπτυκτη χώρα, και σε μια-δυο... ανεπτυγμένες, στον μακρόκοσμο δηλαδή, ΕΤΣΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΕΔΩ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ Σ' ΕΣΕΝΑ, ΒΡΕ, στον μικρόκοσμο, πιθανότατα κατ' εντολήν της Φάρας την οποία προσκυνά και στην οποία υπάγεται. Και θα το εξηγήσω λιγάκι:

Διαβάζουμε, ακούμε, βλέπουμε, ότι το ελληνικό νοικοκυριό είναι βουτηγμένο στα χρέη. Σωστά; Πώς και γιατί; Διότι το κατεστημένο εισήγαγε την πλαστή καλοπέραση, τον τζόγο, την απληστία, ή απλά την ανάγκη, αν προτιμάτε. Καλλιέργησε την αστυφιλία για να τραβήξει τον κόσμο μακριά από τη γη, για να μην είναι αυτάρκης πλέον. Ανέβασε κατά πολύ το βιοτικό επίπεδο, αλλά αυτό ήταν ένα δίκοπο μαχαίρι. Διότι είναι στη φύση του ανθρώπου να τα θέλει όλα, χρήσιμα και άχρηστα. Οπότε έριξε στο κόλπο το βερεσέ. Σωστά; Στεγαστικά για διαμερίσματα και εξοχικά που δεν αξίζουν ούτε το εν δέκατον του όσο πουλιούνται, προσωπικά δάνεια, κάρτες, διακοποδάνεια, δάνεια Πάσχα, δάνεια Χριστουγέννων, δάνεια γέννας, δάνεια κηδείας. Όλος ο κόσμος είναι χρεωμένος, άλλος λίγο, άλλος πολύ. Όπως ο Παναμάς και το Εκουαδόρ, αλλά σε μικρότερη, σε ατομική κλίμακα. Τηρουμένων των αναλογιών, όμως, ίσως πολύ χειρότερα...

Ξαφνικά μια μέρα, μετά από ένα τεχνητό «κραχ», διότι όλα τα κραχ είναι τεχνητά, πάρτε τα επιτόκια στο 18, στο 20, στο 25 τοις εκατό. Το είχα ζήσει αυτό, στην Αγγλία. Οπότε τι γίνεται, δικοί μου; Αφενός τα χρέη δεν μπορούν να αποπληρωθούν και αφετέρου πατιέται το φρένο της οικονομίας και κλείνουν εργοστάσια, εταιρίες, πάσης φύσεως εργοδότες. Ακόμα και το Δημόσιο κάνει περικοπές, διότι χρωστάει κι αυτό! Έγινε και παλιά, βρεεε... αλλά δεν σας το λένε στα σχολεία της Φάρας. Από τη μια απίστευτα αυξημένες δόσεις, από την άλλη μείωση στο εισόδημα, ή ακόμα και εξαφάνισή του. Τότε τι γίνεται; Να σας πω εγώ τι γίνεται: το κατεστημένο ζητάει ανταλλάγματα για να σε αφήσει να ζήσεις στη γαϊδουροκυλίστρα που έχεις για διαμέρισμα, για να ταίσεις τα παιδιά σου: Ψήφισε αυτό στο δημοψήφισμα, βγάλε αυτούς κυβέρνηση, μην αντισταθείς στην αφαίρεση των ατομικών ελευθεριών σου (σ.σ.: αέρα κοπανιστό έχεις, παρά ατομικές ελευθερίες, αλλά κουβέντα να γίνεται!). ΟΠΩΣ ΕΓΙΝΕ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΝΑΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΚΟΥΑΔΟΡ (μακρόκοσμος) ΕΤΣΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΙ ΜΕ ΣΕΝΑ, ΜΕΓΑΛΕ (μικρόκοσμος). Τύπωσέ το και κάδρωσέ το...

Οπότε τώρα θα μου πει ο φίλος: Και τι κάνουμε; Παίρνουμε τα καριοφίλια στα χέρια και κάνουμε επανάσταση; Όχι, αγόρι μου, μην είσαι αστείος. Πρώτα απ' όλα δεν έχεις κάποιον για να σε οδηγήσει, διότι όλοι εξαγοράστηκαν. Δεύτερον, δεν έχεις τα κότσια, τα έχεις χάσει στα μπαράκια, στις καφετέριες, στα μπουκάδικα, στα σκυλάδικα, τρώγοντας πίτσα κολλημένος στο γυαλί, στις ατέλειωτες ουρές στις οποίες στέκεσαι χωρίς παράπονο. Και σε κάθε σταυροδρόμι θα υπάρχουν χαφιέδες και εκτελεστές, μη ξεχνάς το πρόσφατο παρελθόν διότι θα το πληρώσεις πα-νά-κρι-βα. Νόμος! Ούτε Βελουχιώτες υπάρχουν πια, ούτε Αυξεντίου, ούτε Μάτσηδες. Και ούτε θα υπάρξουν νέοι. Το κατεστημένο το φρόντισε αυτό, αντικαθιστώντας τις παραδοσιακές αρχές και ιδανικά της οικογένειας και της νεολαίας του πάλαι ποτέ με Nike και Adidas, με Fame Story και με Big Brother, με το να επιτρέπει, αν όχι να προτρέπει, ανήλικα να εθίζονται στο τζόγο. Αυτό έκαναν οι εθνικοί μειοδότες, οι μισθοφόροι της Φάρας. Αυτοί οι δωσίλογοι που ψήφισαν την ουσιαστική κατάργηση της ιερής γλώσσας σου, που τιμούν ακόμα και οι Φράγκοι, οι δωσίλογοι που είπαν «ε, είπαμε ένα δωράκι αλλά όχι και μισό δις (μίζα)» για πρόεδρο ΔΕΚΟ, οι δωσίλογοι που είπαν για δωσίλογο πρωθυπουργό «ο πρωθυπουργός πάει σπίτι του, δεν πάει φυλακή», ενώ οι τουρκαλάδες απαγχόνισαν τον Αντνάν Μεντερές στο πι και φι, χωρίς χότζα. Οι ίδιοι δωσίλογοι που υπέστειλαν ελληνική σημαία επί ελληνικού εδάφους, οι ίδιοι δωσίλογοι που κατάκλεψαν τον ελληνικό λαό, οι ίδιοι δωσίλογοι που δεν έκαναν μια έρευνα στο σκάνδαλο του χρηματιστηρίου και στο ξεπούλημα της Κύπρου. Αυτοί οι δωσίλογοι, είτε ΠΑΣΟΚ λέγονται, είτε Νέα Δημοκρατία. Ούνα φάτσα, ούνα ράτσα. ΔΩ-ΣΙ-ΛΟ-ΓΟΙ! (Ήθελες ν' ακούσεις κι άκουσες, φίλε μου!).

Α, να, ξέχασα! Τι μπορεί να κάνει κάποιος; Να σου πω τι μπορεί να κάνει, όχι όλος ο πληθυσμός, αλλά το εν τρίτον, αυτοί που πιθανόν δεν μασάνε με την πλαστή ευμάρεια, ή που βλέπουν τ' αχνάρια του φιδιού. Πρώτα, ας πάνε στις τράπεζες και ας ζητήσουν τα λεφτά τους, τις καταθέσεις τους. Σε μετρητά. Σε χαρτοσακούλα. Βρε, σε οποιαδήποτε τράπεζα. Θα τα πάρουν; Ρεπάνια θα πάρουν. Θα κατέβουν τα ρολά πριν πεις «Εθνική», ή «Πίστεως». Μα, νομίζετε ότι τα λεφτά που δανείζουν οι τράπεζες τα έχουν σε αποθεματικό, ή στην κάσα; Μπα! Νούμερα σε κομπιούτερ δανείζουν, ΑΝΥΠΑΡΚΤΑ λεφτά, κι εσείς πληρώνετε το αίμα σας σε τόκους για υπαρκτά, πραγματικά λεφτά. Ας πάει το εν τρίτον των καταθετών να σηκώσει τα λεφτά του! Κρρρραααχχχχχ...

Είναι και το άλλο: θέλεις να ρίξεις μια κυβέρνηση, ας πούμε τη νυν, ή οποιαδήποτε; Να διαλύσεις ένα κατεστημένο; Ποια καριοφίλια και πράσινα άλογα; Παθητική αντίσταση: Είμαι αντιφρονών, δεν μου αρέσει το πώς ξοδεύονται τα λεφτά που πληρώνω σε φόρους, δεν μου αρέσουν οι πανάκριβες και ανεπαρκείς υπηρεσίες, δεν μου αρέσει να με πλακώνουν δέκα λαθρομετανάστες πλανόδιοι σε κάθε φως της τροχαίας και ο μπάτσος να μην εμφανίζεται, δεν μου αρέσει το αίσχος που είδα στο νοσοκομείο, με ανθρώπους να βογγούν σαν κτήνη στους διαδρόμους, δεν μου αρέσει να πηγαίνουν τα παιδιά μου στο σχολείο και μετά να πηγαίνουν σε φροντιστήριο διότι δεν μαθαίνουν εκεί που πρέπει να μάθουν και το πληρώνω με το αίμα μου, έχω απογοητευτεί αφάνταστα για την έστω μερική διάβρωση της Δικαιοσύνης που είναι το έσχατο αποκούμπι μου, διαφωνώ με το ότι δεν φορολογείται ο μεγαλύτερος οικονομικός κολοσσός της χώρας, η Εκκλησία, δεν μου αρέσει η γραφειοκρατία και οι ουρές, δεν μου αρέσει να μου συμπεριφέρονται στη Γη των ενδόξων προγόνων και δική μου λες και είμαι κάφρος ή υπάνθρωπος, δεν μου αρέσει αυτό, δεν μου αρέσει εκείνο. Δεν πληρώνω, κερατόπλουμα! Και το εν τρίτον του πληθυσμού, όχι οι βολεμένοι και οι κρυπτόρχεις βέβαια, διότι αυτοί ποτέ δεν θα το κάνουν, σταματάει τις πληρωμές. ΤΕΒΕ, ΙΚΑ, ΦΠΑ, Φόρο Εισοδήματος, ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ, σταματάει να παίζει Στοίχημα, κάνει τεράστια οικονομία στη βενζίνη του, δεν πληρώνει στεγαστικά, δεν πληρώνει άλλα δάνεια, δεν αγοράζει με 60 άτοκες (άτοκος ο ποπός μου) δόσεις, δεν πληρώνει κάρτες και αγοράζει μόνο τα απολύτως, μα απολύτως αναγκαία. Τίποτε άλλο! Μηδέν! Πόσο λέτε ν' αντέξει το σύστημα, το κατεστημένο, το κράτος, εάν μόνο το εν τρίτον του πληθυσμού το κάνει αυτό; Να σας πω εγώ: ΟΥΤΕ ΜΗΝΑ, ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΩ ΟΥΤΕ ΔΕΚΑ ΜΕΡΕΣ!

Αλλά, και τι έγινε τότε; Βγαίνει ο Κωστάκης και μπαίνει ο Γιωργάκης, ή η Ντόρα, ή ακόμα και η Παπαρρήγα. Σωθήκαμε, ζήτω το Έθνος, ζήτω το Γένος! Σκέτη απόγνωση, φίλοι και φίλες και, αν διαφωνείτε ριζικά, τότε πείτε με κι εμένα φαιδρό. Δεν θα είναι η πρώτη, ούτε η τελευταία φορά. Αλλά μια μέρα θα με θυμηθείτε και ίσως ανάψετε ένα κεράκι για τη δόλια τη ψυχή μου, διότι όντως είναι δόλια. Και να σας πω το λόγο: διότι, ενώ πιστεύω ότι καταλαβαίνω κάποια πράγματα, δεν έχει σχέση αν εσφαλμένα, διότι η αντίληψη είναι πραγματικότητα, δεν παίρνω την απόφαση να κάνω κάτι εποικοδομητικό, αλλά ασχολούμαι με το στοίχημα. Και με το να ασχολούμαι με τον τρόπο που ασχολούμαι, ουσιαστικά υποθάλπω εκείνους που σε πέντε και βάλε χρόνια δεν πήραν την απόφαση τουλάχιστο να προστατέψουν τη νεολαία από τον εθισμό του τζόγου, απεναντίας τη σπρώχνουν στο τζόγο! Και παίζουν με τρόπο που ουσιαστικά βάζουν ασύστολα το χέρι στην τσέπη του κόσμου, συμπεριλαμβανομένων μωρών που παίζουν με στερημένες τυρόπιττες και καραμέλες. Και δεν ηγέρθη το θέμα από ένα σύνδεσμο γονέων, ή διδασκάλων, διότι αυτός ο σκληρός, άκρως εθιστικός τζόγος, καμουφλαρίστηκε ως μια μορφή ανώδυνης ψυχαγωγίας! Κάνανε τον τζόγο αναπόσπαστο μέρος της ελληνικής κουλτούρας, με μπροστάρηδες τα ΜΜΕ, τα μισθοφορικά φερέφωνα του ανίερου κατεστημένου, τους βιαστές και εκβιαστές του Έθνους! Μια φορά αχρείοι εκείνοι, ΕΚΑΤΟ φορές εγώ. Με χέζω πατόκορφα και αστροπελέκι να με κάψει, αν δεν το εννοώ!"